TIRNAK YEME
Ruhsal gerilim, sıkıntı veya saldırganlık duygularının açığa vurulmadığı durumlarda, çocuğun kendi kendine yönelik saldırganlık dürtüsünün bir belirtisi olarak kabul edilir. El ve ayak tırnağını yeme ya da kenarındaki etleri dişlerle koparma koparılan parçayı yutma şeklindeki görülen uzun süre devam eden bir davranış bozukluğudur. Tırnak yeme alışkanlığı genellikle 3-4 yaşlarından sonra görülmeye başlar. Az rastlanan bir durumda olsa çocuklarda 15-20 aylık gibi erken dönemlerde de görülmüştür. Çok sinirli, öfkeli çocuklarda, dişlerin çıkmaya başladığı dönemlerde ve huzursuz çocuklarda daha sık rastlanır.7-8 yaşlarında ve daha ileri yaşlarda da görülebilen tırnak yeme, özellikle çocukların ellerinde herhangi bir iş ya da oyunla uğraşmadığı zamanlarda görülmektedir. Toplumun %33’ünde tırnak yeme davranışı görülür. Bu oran erken ergenlik çağına kadar sürer. Ergenlik çağında tırnak yiyen çocuk sayısı %40-45’e yükselir. Yani ergenlik çağına doğru çocukların hemen hemen yarısı tırnak yeme davranışı gösterir. Bunun nedeni olarak gençlerin çevreden onay görmemeleri olarak değerlendirilir.
Tırnak yiyen çocukların ailelerinin çoğunda tırnak yiyenlere rastlanmaktadır. Bunun içinde tırnak yemenin bir taklit olduğu ve büyükleri taklit etmek suretiyle öğrenildiği ileri sürülmektedir. Ergenlik çağında sosyal onay görenlerin çoğu bu alışkanlığı terk etmektedir.
Bu alışkanlık şekli çocuklarda genelde uyku bozuklukları ve hareket huzursuzluğuyla beraber bulunur. Çocuk bu yoldan iç huzursuzluğunu boşaltmaya çalışır. Aşırı baskıcı anne-baba veya sert-otoriter anne-babanın etkisinde kalan çocuklarda daha sık rastlanır.
Saklı kalmış bir saldırganlığı yansıttığı kabul edilir. Daha çok kendini suçlayan ve öfkesi içine dönük kişilik yapılarında görülür.
Tırnak yemek bazen ayak parmaklarını ısırmakla ve ayak tırnaklarını el parmaklarıyla yakalama ile ilişkili görülmektedir. Ayak parmağı tırnağının yenilmesi ve ısırılması hemen hemen sadece kızlarda görülmektedir.

TIRNAK YEME DAVRANIŞININ NEDENLERİ?
-Tırnak yeme davranışında öncelikli olarak, anne-baba ve öğretmenlerin davranışa neden olan olayları saptaması gerekir.
-Ailedeki büyüklerde tırnak yiyen varsa çocuk onları taklit eder.
-Gergin ortamlarda büyüyen ve kolayca heyecanlanan çocuklarda daha sık görülür.(Aile geçimsizlikleri, çocuklar yanında anne-baba kavgaları ,çocuğun azarlanması, dövülmesi, başkalarının örnek gösterilmesi, kötülenmesi, horlanması vs.)
-Çocuğun baskı altında yetiştirilmesi, tırnak yeme huyundan vazgeçirmek için uygulanan sert tedbirler, çocuğun kapasitesinden fazla ders, iş ve görevle yükümlü ve sorumlu tutulması (ilköğretim okullarının 1.sınıflarda verilen aşırı ev ödevleri gibi)
-Ergenlik çağındaki gençlerin arkadaşları ve başkaları yanında davranışları bakımından tenkit edilmesi, başkalarıyla kıyaslanması, başkalarına örnek gösterilmesi ve sık sık eleştirilmesidir.
-Mide ve bağırsak bozukluklarından doğan sıkıntılar nedenler arasında sayılabilir.
-Tırnak yeme bir güvensizlik belirtisi olarak kabul edilir. Aile içinde aşırı baskıcı ve otoriter bir eğitimin uygulanması, çocuğun sürekli azarlanması, eleştirilmesi, kıskançlık, yeterli ilgi ve sevgi görememe, sıkıntı ve gerginliktir.
-Anne-baba geçimsizlikleri, sık sık kavga etmesi, ailedeki sorunlar çocuklarda tırnak yeme gibi davranışlara neden olur. Bunun yanı sıra anne-babanın aşırı kaygılı olması, çocuğu aşırı derecede koruyup kollaması, anne-babanın çocuklar arasında ayrım yapması çocuklar arasında kıskançlığa yol açar. Bu da kendini tırnak yeme olarak gösterir.
-Çocuğu tedirgin eden herhangi bir olay veya çevrede onun için hoşnutsuzluk yaratacak herhangi bir durum bu davranışı göstermesine yol açar.
-Çocuğun stresli ve sinirli olması, kendini yalnız hissetmesi ve bu durumlardan kurtulmak için kendisini avutacak bir durum olarak tırnak yemeyi seçmesi de bir etkendir.

ANNE-BABA NE YAPMALI?
-Çocuğu bu alışkanlığa iten gerginlik ve uyumsuzluk nedenleri iyice araştırılmalı ve bunlar saptanarak çözüm getirilmelidir.
-Çocuğu azarlamak, korkutmak, ceza vermek gibi zorlayıcı yöntemlerin uygulanması yararlı olmamaktadır. Hatta kimi zaman daha ağır duygusal problemlerin ortaya çıkmasına neden olabilir.
-Çocuğu bu alışkanlıktan vazgeçmesi için zorlamamalıdır.
-Çocukları korku, kaygı yaratacak durumlar ve kıskançlığa neden olacak durumlardan uzak tutmak gerekir.
-Küçük çocukların kaygı, korku verici televizyon filmlerini izlemeleri, kavgalı olaylarda bulunmaları çocuğu heyecanlandıracağı için sakıncalıdır.
-Tırnak yiyen çocuklara geceleri eski, hafif, pamuk eldivenleri giydirmek; ayak parmağını yiyenler için uzun pijamalar giydirmek yararlı olur. Çocuk gece tırnaklarını yemek veya ısırmak istediğinde hatırlatıcı olması bakımından yararlı olabilir.
-Parmak ucuna ya da tırnağa acı, zararsız bir madde sürülebilir. Bu hem acıtıcı hem de ağza götürürken hatırlatıcı olması bakımından terk etmede yararlı olabilir. Kızların tırnaklarına oje sürmeye başladıktan sonra tırnak yeme alışkanlıklarını terk ettikleri görülmüştür.

Comments are closed.